Sociaal (wijk) team
DICHT BIJ INWONERS WERKEN BETEKENT SOMS OOK DICHTBIJ SPANNING KOMEN.
Professionals binnen sociale teams werken dichtbij inwoners en gezinnen. Gesprekken vinden niet alleen op kantoor of telefonisch plaats, maar ook thuis, in de wijk en op momenten waarop problemen rondom wonen, financiën, opvoeding, relaties of veiligheid al behoorlijk zijn opgelopen.
Dat maakt het contact persoonlijk en soms intensief. Een sociaal professional kan te maken krijgen met boosheid, wantrouwen, verwijten of grensoverschrijdend gedrag, terwijl de ondersteuning daarna gewoon door moet gaan. Anders dan bij een kort klantcontact is weglopen of het contact definitief beëindigen lang niet altijd de oplossing.
Juist daarom vraagt professioneel begrenzen binnen een sociaal team om meer dan weten waar de grens ligt. Medewerkers moeten spanning kunnen herkennen, hun eigen reactie onder druk begrijpen en duidelijk kunnen begrenzen zonder de professionele relatie uit het oog te verliezen.
HUISBEZOEKEN VRAGEN OM ANDERE VEILIGHEIDSAFSPRAKEN
Een huisbezoek brengt een andere dynamiek met zich mee dan een gesprek op kantoor. De professional bevindt zich in de omgeving van de inwoner, heeft minder invloed op de setting en kan te maken krijgen met andere aanwezigen, onverwachte situaties of spanning die al vóór het gesprek aanwezig is.
Daarom kijken we niet alleen naar communicatie, maar ook naar de voorwaarden waaronder een huisbezoek veilig kan plaatsvinden. Is vooraf bekend wat er speelt? Wanneer gaat iemand alleen en wanneer samen? Wie weet waar de medewerker is? Hoe kan ondersteuning worden ingeschakeld en wanneer is het verstandig een bezoek niet te starten of voortijdig te beëindigen?
In de training vertalen we bestaande afspraken en protocollen naar zulke concrete praktijksituaties. Veilig werken begint immers niet pas op het moment dat een gesprek escaleert, maar ook bij de keuzes die daarvoor al worden gemaakt.
BEGRENZEN ZONDER DE WERKRELATIE KWIJT TE RAKEN
Binnen sociale teams is contact vaak langduriger. Een professional kan een inwoner of gezin meerdere keren spreken, op verschillende momenten en onder wisselende omstandigheden. Daardoor is de uitdaging niet alleen om een grens te stellen, maar ook om daarna professioneel verder te kunnen.
Dat vraagt om duidelijkheid zonder onnodige escalatie. Medewerkers moeten kunnen benoemen welk gedrag niet acceptabel is, aangeven wat er nodig is om het gesprek voort te zetten en tegelijkertijd hun eigen rust en professionele positie behouden.
In de training oefenen we daarom niet alleen met het moment van begrenzen, maar ook met wat daarna komt. Hoe herstel je het contact? Welke voorwaarden stel je voor een volgend gesprek? Wanneer betrek je een collega of leidinggevende? En wanneer is de situatie zodanig dat andere veiligheidsafspraken nodig zijn?
Een duidelijke grens hoeft de relatie niet te beëindigen. Goed begrenzen kan juist helpen om de samenwerking weer werkbaar te maken.
VEILIGHEID DRAAG JE ALS TEAM SAMEN
Professionals binnen sociale teams werken vaak zelfstandig, maar veiligheid mag nooit een individuele verantwoordelijkheid worden. Juist bij complexe situaties is het belangrijk dat medewerkers weten welke afspraken gelden, wanneer zij kunnen opschalen en dat zij erop kunnen vertrouwen dat collega’s en leidinggevenden achter gemaakte keuzes staan.
Een agressie- of veiligheidsprotocol geeft daarvoor een gezamenlijke basis. In de praktijk moet echter duidelijk zijn wat die afspraken betekenen voor het dagelijkse werk: wanneer ga je samen op huisbezoek? Wanneer overleg je vooraf over een risico? Wat doe je wanneer een inwoner tijdens een gesprek een grens overschrijdt? En hoe wordt een incident achteraf besproken, geregistreerd en opgevolgd?
Tijdens de training maken we die vertaalslag naar herkenbare situaties uit het team. Zo oefenen medewerkers niet alleen hun eigen handelen, maar wordt ook zichtbaar waar gezamenlijke afspraken nodig zijn om elkaar daadwerkelijk te kunnen ondersteunen.
Veilig werken betekent niet dat iedere professional alles zelf moet kunnen oplossen, maar dat medewerkers weten wat zij zelf kunnen doen én wanneer zij op hun organisatie moeten kunnen terugvallen.
TRAINEN VANUIT DE PRAKTIJK VAN HET TEAM
Geen sociaal team is hetzelfde. De doelgroep, wijk, casuïstiek en manier van werken bepalen mede welke situaties medewerkers tegenkomen en waar de grootste trainingsbehoefte ligt.
Daarom gebruiken we de intake om scherp te krijgen wat er binnen het team daadwerkelijk speelt. Welke vormen van weerstand komen medewerkers tegen? Welke situaties worden als spannend of onveilig ervaren? Welke afspraken bestaan al en waar ontstaat in de praktijk twijfel over wat wel of niet acceptabel is?
Op basis daarvan kiezen we herkenbare situaties om mee te oefenen. Bij meerdere teams binnen één organisatie kunnen de accenten verschillen, terwijl de gezamenlijke norm en veiligheidsafspraken hetzelfde blijven.
Zo trainen medewerkers niet op verzonnen standaardsituaties, maar op datgene wat zij in hun eigen werk daadwerkelijk moeten kunnen hanteren.
PASSEND AANBOD VOOR UW SOCIAAL TEAM
Afhankelijk van de omvang en samenstelling van het team kunnen we één of meerdere trainingsgroepen samenstellen. We werken bij voorkeur met groepen van circa 10 deelnemers en maximaal 12, zodat er voldoende ruimte is voor oefenen, persoonlijke feedback en het bespreken van herkenbare praktijksituaties.
Waar mogelijk werken we met een professionele trainingsacteur. Zo kunnen medewerkers niet alleen bespreken wat zij zouden doen, maar daadwerkelijk ervaren wat spanning, weerstand of grensoverschrijdend gedrag met hun eigen handelen doet.
Bij meerdere teams kunnen de accenten per groep verschillen, terwijl de gezamenlijke norm en veiligheidsafspraken van de organisatie herkenbaar blijven.
Wilt u weten hoe een passende trainingsopzet er voor uw sociaal team uit kan zien?